Jeśli jest weekend, to czas na rower. Jako, że sobota zapowiadała sie niezbyt szcześliwie z rana, to postanowiłem pozałatwiać wszystkie sprawy w mieście i później telefon do Uziela z propozycją wycieczkową w region średzki.
Schroda Sud (OP3CB2) W ramach kontroli po zimie postanowiłem skoczyć do mej skrzyneczki, którą zostawiłem w Mącznikach. I niestety ze smutkiem przyjąłem fakt, ze jej w gnieździe nie ma. Szybkie rozpoznanie tereniu i znalazłem trupa. Szybki serwis i w nowym pojemniku znalazła się ponownie na miejscu.
Ruiny w Ołaczewie (OP4CE1) W drodze powrotnej zaliczyłem też małą az ciekawą wieś-widmo, która liczy raptem kilka domów, w tym ruiny. Trafiliśmy z Uzielem na nią podczas zeszłorocznego wyjazdu keszowego. Tym razem postanowiłem pozostawic skrzyneczkę, bo miejsce jest mega ciekawe,zwłaszcza nad rzeczką Wielką.
O ile w Niedzielę wielkanocną nie chciało mi się ruszyć z domu (rodzina, pogoda, leń) o tyle w Poniedziałek od rana miałem ogromną ochotę na 2 kółka. I w ten sposób pomyślałem o Skorzęcinie, którego co prawda nie lubię z pewnych wzgledów, ale jakoś tak zatęskniłem. Szybki telefon do Uziela i po śniadaniu lets go.
Pogoda była wręcz wyśmienita ale niestety wmordewin był dziś sporym utrudnieniem, zwłaszcza w drodze powrotnej.
Najpiękniejsze Plaże Skoja (OP1670) Będąc przy okazji na wielkopolskiej Ibizie (skorzęcin), postanowiłem zwiedzić kesza, którego nie udało mi się zdobyć w zeszłym roku. Tym razem było inaczej, nieco spokojniej i mniej komarów. I ... sucho (patrz w zeszłoroczny wpis). Szybki wpis i tak samo szybki serwis skrzyneczki. Dalej postanowiliśmy troszkę pośmigać po zakątkach Skorzęcina i patrzac na mapkę, nieźle nam to wyszło ^^. Ale tak szczerze to się zmieniło nie do poznania. Naprawdę byłem pełen podziwu za zmiany jakie tam zaszły. Brawo! :) Przy wyjeździe zagadaliśmy do nowego Kolegi, który też zaliczył Skorzęcin i wspólnie nowymi trasami podążaliśmy do Witkowa, gdzie rozstaliśmy się. Świetny koleś, opowiadaliśmy mu o geokeszingu i być może będzie kolejna osobą, którą namówiłem do tego typu zabawy.Po drodze zawitaliśmy jeszcze do Grzybowa a dokładnie do skrzyneczki OP2172, by po prostu zajrzeć do niej - nie było wpisu od zeszłego roku, więc obawy jakieś były. na próżno, bo miała się naprawdę dobrze:)
Hej wszystkim! Nie wytrzymałem, musiałem pośmigać na Saphiksie a ze miniony weekend był wybitnie niewiosenny, to byłem troszku uziemniony.
Miałem zaczać jeździć rowerem do / z pracy ale na razie pogoda pokrzyżowała plany. Podejrzewam, ze dopiero od połowy miecha zdecyduję sie na taki krok ale pod warunkiem, ze w pracy będę miał gdzie przechować rower na 8h lub dłużej.
Poczatkowo byłem nastawiony na PTTK'owski rajd, który otwierał sezon rowerowy we Wrześni ale w ramach GTR pojechaliśmy sobie inną drogą. Nie było źle, bo wmordewind o sobie dał znać ale zaś ku Wrześni wiał w plecy, co było dość przyjemne. Nie brakowało zwiru i pasku, który dopadł w Marzelewie - martwi mnie ta susza w tej części lasu. Meta była usytuowana na Campingu tuż przy zalewie wrzesińskim . I w sumie to ostatni wpis z serii Wrześnianie. Prawie-roczna-przygoda sie zakonczyła, czas na inne, bardziej ambitne cele, głównie związane z keszowaniem i dalszą eksploracją terenu.
Wróciłem do domu zbyt wcześnie, postanowiłem jeszcze gdzieś wyskoczyć i uziel75 zaproponował szybski sprint do Czerniejewa (wpierw lasami a powrotem szosą z wiatrem w plecy). no trzeba przyznać, ze nieźle poganiałem. Warto wspomnieć, że w końcu dopadłem skrzyneczkę w Czerniejewie (OP411C).
Podczas powrotu do domu miałem niesamowity widok na gołe niebo.
Miałem takie fajne plany na dzisiejszą sobotę ale niestety z racji domowych obowiazków musiałem je totalnie zmienić - popracować w ogródku. I w ramach leczenie z bólu kręgosłupa, postanowiłem pobrykać gdzieś po okolicy. Biechowska Puszcza OP3DBF Dojeżdzając do Biechowa, zauważyłem bolid brata, wiec na chwilę wleciałem i pogadalem. A potem piaszczystą dróżką (kaman, tak sucho jak latem?!) dojechałem do mojej skrzyneczki. Wykopałem, obejrzałem i.. nazad na Miłosław, gdzie spotkałem sie z towarzyszami mojej doli polibudy poznańskiej ;-). Troszku o życiu prywatnym i zawodowym. Po czym pod osłoną nocy szybkim tempem wróciłem do domu. Udany dzień.
GTR organizował wyjazd do rezerwatu Śnieżycowy Jar, położony nieopodal wsi Starczanowa nad Wartą. Mając na uwadze poprzednią wycieczkę, wahałem się czy jechać czy jednak odpuścić - okazało się, ze niepotrzebnie martwiłem się o kondychę ;-).
Zatem na 8ma zbiórka na PKP Września i w pociąg do Poznania, skąd odebrał nas przewodnik i poprowadził Nas pod hotel Naramowicki - tu zlokalizowała się nieco większa zbiórka chętnych.
I stamtąd, ulicami Poznania podążalismy w jego północne rewiry, położone nad Wartą. Trasa nie była prosta, bo obfitowała w piach, miejscami było bardzo sucho! Ale za to mogliśmy podziwiać budzącą się leniwie przyrodę do życia.
W rezerwacie było mnóstwo ludzi, zarówno fani narciarstwa bez nart, pieszego i rowerowego trekkingu a także...zwykli mieszkańcy, którzy chcieli aktywnie spędzić niedzielny dzień :) Fenomenem tego miejsca są Śnieżyce Wiosenne, które przywędrowały z północy a na wiosnę obficie kwitną zamieniając połacie leśne w śnieżnobiały dywanik. Niestety w tym roku ze względu na przymrozki w lutym, okres ten troszkę się spóźnia i możliwe ze szczyt nastąpi w najbliższe dni. Polecam zajrzeć na stronę, gdzie panowie prowadzą takowy dziennik. Po zwiedzaniu, KTR Sigma zaprosiło nas na kiełbachę i topienie Marzanny nad Wartą. Trzeba przyznać, że było to całkiem urokliwe miejsce, gdzie można było odpocząć i nabrać siły na powrót. Powrót trochę inną droga, bezpośrednio na PKP Poznań Wschód, z tempem tak wolnym, że momentalnie zacząłem zasypiac ale niestety taka jest idea grupowych wyjazdów. Trzeba sie do tego dostosować. Pierwszy przejazd pociągiem.
W pełni udany weekend rowerowy, pierwszy raz w tym roku. Oby takich było jak najwięcej ;-)
Od tygodnia zapowiadali, że weekend bedzie bardzo ciepły i grzechem byłoby zmarnować taką okazję. Cały tydzień zleciał w sumie bardzo szybko a w piątek noga grzała już, zeby gdzieś pojechać. W nocy z Uziel75 ustaliliśmy mniej więcej plan i listę keszyków do zdobycia.
Od samego rana był zapierdziel z sprawami rodzinnymi, żeby sie wyrobić i zdążyć pojezdzić. Musiałem brata przeprosić, by w końcu dosiąć rumaka i popędzić ku przygodzie. W drodze do Środy mijałem grupę rowerzystów, których kojarzyłem z innych rajdów, jak się okazało pozniej - robili sobie mały rajdzik do Miłosławia i z powrotem.
OP43A0 Średzki kesz, którego właścicielem jest Kkkrajek18 był łatwy do podjęcia, choć trzeba było uważać na otoczenie. Warto odnotować, że temperatura w słońcu była iście letnia bo ponad 30*C! Szybki wpis, szybka herbatka i jazda do kolejnego punktu.
OP3FBF Droga troszku zakręcona ale okolica rozlewiska sprawiła...wielką radość i zdumienie, bowiem można było obserwować ptactwo - prawdziwy raj dla ornitologów, poczytajcie. Zrobiliśmy krótką przerwę na herbatkę i ciastka oraz obserwację z oddali na przepiękne zjawisko. I tu Uzielowi przyznam rację - takie widoki są niezapomniane.
OP3C2F Zanim dotarliśmy do kolejnego, trzeciego już kesza, podziwialiśmy inny cud..cud inżynierii drogowej w polskim wydaniu, bowiem mieliśmy przyjemność poruszać po niemal idealnym asfalcie, stanowiącym część Transwielkopolskiej Trasy Rowerowej - tak idealnym, że można było sowicie zapierdalać i usłyszeć tylko szum opon rowerowych. Będąc blisko u celu, nawigacja zaczęła piszczeć...więc byliśmy zmuszeni troszku przyhamować. Szybki research miejsca i otoczenia, skrzyneczka podjęta! Idealna dla rowerowych keszerów.
OP4995 Kolejna 4. skrzyneczka znajdowałą sie w Kleszczewie przy Kościółku, jednak warto nadmienić, że w tej samej miejscowości jest piękny park, świeżo zadbany. Skrzyneczki troszku sie naszukaliśmy ale tylko dlatego, że była świetnie ukryta w murze. Trochę narodu się kręciło ale myślę, żę warto było uzbroić się w cierpliwość.
OP4043 Niby do Gułtów miałem blisko, to dopiero teraz zdecydowałem się na podjęcie skrzyneczki, z pozoru łatwiej, w rzeczywistości wymagała jaj i odwagi. Choćby dlatego, że ... były otwarte okna w kościele i nie byłem pewny, czy ktos nie wyskoczy i mnie opierdoli ;-). Ale na szczęście poszło sprawnie i szybko.
Powrót Wszystkie skrzyneczki zostały przez nas podjęte, zatem swobodnie wracaliśmy starą A2 do Wrześni. Żaden z fotoradarów nie był nam łaskawy i nie zrobił nam pamiątkowych zdjęć, ale za to my zrobiliśmy malutką sesję - głupawka odbijała ;-).
I tak sie zakonczyła pierwsza sobota w miesiącu z pierwszą setką w roku 2012 . O dziwo nie czułem zmęczenia. I pierwsza tak długa na nowym rowerze:)
Miałem z rana ruszyć na Kobylnice z członkami klubu ale nie czułem sie pewnie na nowym rowerze, więc wolałem dla spokoju potrenować - niedziela zapowiadała się przepięknie i tak sie to stało! :)
Więc postanowiłem kopnąć do Wrześni, tradycyjną juz trasą i .. miałem ochotę pojechać dalej np. do Miłosławia, korzystając z bocznych tras. Ale niestety prawdziwy wmordęwind utrudniał za każdym podmuchem wyjazd. Więc szybko skróciłem i nach hauze nazad. Ze zdziwieniem odkryłem, że budowa kładki nad Wrześnicą dla ruchu pieszo-rowerowego dobiegła (prawie) końca ale już teraz zauważyłem pewne zgrzyty, obok którego nie mozna przejść obojętnie: No ale kładka nie jest oficjalnie otwarta, więc firma jeszcze ma szansę na uporzadkowanie terenu. bo jest masakrycznie.
Przed Pańśtwem nowy towarzysz na szosy i dróżki, asfalty i piachy. Kellys Saphix.
Dziś troszku potestowałem, poustawiałem i poki co zostaje stare oświetlenie i sakwy. Porzadny licznik sobie zakupie w pozniejszym terminie. WIelkie dzięki dla Kkkrajek18, który praktycznie od samego początku mnie wspierał i doradzał :]
Skoczyłem tez obaczyć jak się ma moja pierwsza keszowa skrzynka ^^)
Od ponad dekady pochłania mnie cykloza, która działa przez cały rok. Jeżdżę dla przyjemności,
dla odpoczynku, dla zdrowia psychicznego. Ten blog to dowód na to, jak bardzo mnie rower zmienił, bez
którego nie potrafię. Ponadto: Fulstack (Frontend) Developer /
Blogger