Tak jak rano pisałem, dzień był upalny ale rozłożyliśmy się dość blisko brzegu morza i przeżyliśmy plażing. Wieczorem udaliśmy na ostatni rowerowy spacerek, tym razem do Mrzeżyna.

Podobnie jak poprzednim razem, wyruszyłem na Kołobrzeg wczesnym porankiem. Tradycyjnie zacząłem od biedronkowych speciałów na ławce przy plaży.

potem otrzymałem wiadomość od Dominika, że zbiera się w moją stronę. Niby wczesny poranek ale już słońce dawało znać, ze bedzie to upalny dzień.

Z Dominikiem spotkałem się w Sianożetach, choć zdążyliśmy się pogubić ;-). Wspólnie ruszyliśmy w stronę Kołobrzegu przez Ekopark Wschodni i Park im. Stefana Żeromskiego. Wspólne zdjęcie na molo i rozjechaliśmy w swoje "tymczasowe" strony.

Pogoda z rana nie nadawała się na smażing, więc zdecydowaliśmy na spędzenie dnia na rowerze. Tym razem pojechaliśmy do... Ustronia ;-) ale za to w godzinach popołudniowych, gdzie ludków w cholere było, a o sageway'ach i innych elektrycznych wynalazkach nie wspomnę. O tym napiszę niebawem na moim blogu ale ciśnienie miałem nieziemskie jak widziałem, co wyprawiają dzieciaki bez opieki rodziców.
Aha. Wyciągając rower z auta ... zauważyłem, ze musze zmienić dętkę w rowerze :o Drugi RAZw ciagu siedmiu dni! Ale ale... widocznie dętka, którą woziłem 2 lata w plecak, musiała się zepsuć z nudów.

Kolejny tydzień urlopu postanowiliśmy spędzić w Dźwirzynie, tak jak w ubiegłym roku - bardzo przypadła mi do gustu ta miejscowość. Po dniu odpoczynku, kolejny dzień rozpocząłem od porannej trasy w stronię Kołobrzegu ale najpierw śniadanko z Biedronki na plaży ;-)

Dalej ścieżkami rowerowymi (no dobra pieszo-rowerowymi bo biegaczy i turystów było w cholerę) dojechałem do Kołobrzegu. Pusto na ulicy ale ludzie w porcie pracowali na pełnych garach.



Przystanąłem pod latarnią i odpoczynek przebiegł w towarzystwie komandora Stanisława Mieszkowskiego - zabitego przez Bezpiekę pod zarzutem rzekomej konspiracji w wojsku, później uniewinnionego.

Dalej przez park im. Stefana Żeromskiego jadę w stronę Ustronia Morskiego, zaliczając znany z wcześniejszych wpisów Ekopark Wschodni.
Chwilowy postój w Ustroniach Morskich i szybki powrót do Dźwirzyna.

No i tak można zacząć długi dzień nad morzem.

Po porannym treningu postanowiliśmy wspólnie zdobyć Kołobrzeg i tam poobserwować zachód słońca. Powrót w nocy ale byliśmy dobrze oświetleni, w przeciwienstwie do pozostałych uczestników na ścieżkach rowerowych. Bez komentarza

Niedzielny poranek zapowiadał się dość ciekawie, po Sobotniej niechęci nie było śladu a i apetyt na kolejne kilometry był coraz większy. Umówiłem się z Asią, że pojadę na kawę do rodziców. Początkowo miałem jechać wprost asfaltem ale ... jakoś nie po drodze.
Nie obyło się bez niespodzianek; coś mało powietrza w tylnym kole miałem i podjechałem z lenisstwa na Orlen w Trzemesznie. Nadygałem i pojechałem dalej. Po paru kilometrach przymusowy postój bo znów miękko w tylnym balonie, więc wymiana dętki będzie koniecznością. I tu pochwalę się - pierwsza pana po dwóch latach. Jak okazało się, w kole siedział kolec akacji, ot pamiątka po wizycie na Brzozówcu. I pozdrawiam pana, który zatrzymał się z pytaniem, czy trzeba pomóc, czy nic się nie stało - z krótkiej rozmowy wynikało, ze w młodości jeżdził motocyklem i nieraz udzielał pomocy przypadkowym osobom. Szacun. To wszystko działo się za Zielencem


No cóż, dalej pognałem w stronę Skorzęcina zaliczając po kolei Ostrowite, Jerzykowo i Raszewy. Tuż przed leśną bramą w Skorzecinie, spotkalem parę, szukającą innych jezior w okolicy. Rozwiałem wątpliwości, rekomendując albo dziką plażę nad Niedzięgiel albo wyjazd w stronę Powidza / Przybrodzina. Nie dziwię się, standardowo OW był przepełniony, ruchem kierowali druchowie z OSP Skorzecin. jednym słowem MASAKRA.
Zrezygnowałem z trasy na Witkowo, skręcając polnymi dróżkami na Wiekowo i Ruchocin, gdzie spotkałem przyjaciela na szosie, który też był w Skoju i wracał do Wrześni. I tak do samej Wrześni gadaliśmy o różnych sprawach.

Po obiedzie i kawie u rodziców, wracam do Gniezna przez Neklę i Czerniejewo. Raczej bez większych niespodzianek i z myślami o nadmorskim urlopie :).

Po powrocie z Tatr odnowiło się zapalenie mięśnia gruszkowatego (ten z czerwca) i dodatkowo nadwerężyłem prawe kolano - ponad 60km po Tatrach zrobiło swoje. Mimo początkowej niechęci, wyruszyłem rowerem w stronę Trzemeszna na rekonesans po okolicy.

Niewiele czasu zostało miesiąca, trwa przygotowanie do wyjazdowego urlopu.

Zapowiadała się upalna sobota ale miałem zadanie do wyrowerowania. Początkowo wybrałem się asfaltem ale potem ucieklem do lasu w celu znalezienia cienia i ochłody.

Trafilem nad jezioro Baba i niestety byłem świadkiem jak pewna rodzina rozpala małe ognisko nad brzegiem. Mimo usilnych próśb z mojej strony, dalej nie zgasili ogniska - pozostało mi zgłosić to odpowiednim służbom, czyli leśnikom. Trzeba być idiotą, żeby robić ognisko w warunkach ogromnej suszy. Do domu trochę inną niz zwykle trasą.

---

Po długim odpoczynku wyruszyłem w stronę Trzemeszna, po drodze zahaczając odbywający na Lipówce we Wrześni zjazd stuningowanych aut.


Było co oglądać a ja spieszyłem się w stronę Asi, po drodze spotykając kumpla z pracy. Wieczorem powrót do Gniezna.


Pokaż trasę GPS

Do pracy - dla odmiany - pojechałem bocznymi drogami, o których przypomniałem sobie wniedzielnym wypadzie. Praktycznie był błogi spokój. No moze poza debilem we Wrześni, który najpierw zatrąbił a potem ze wskazaniem palca kazał spierdalać na chodnik. Dobre, dobre ale podziękowałem mu kultowym już gestem Kozakiewicza z środkowym palcem.
W międzyczasie zauważyłem zwiększoną aktywność na polach - to czas wielkich żniw.

---

Po pracy pojechałem prosto do domu z ciut zmodyfikowaną trasą w stronę Czerniejewa - przez Gębarzewo i Nidom. Po drodze problemy techniczne, coraz bardziej wkurza mnie napęd i chyba jeszcze w tym miesiącu przed urlopem zabiorę się za jego wymianę.

Wieczorem jeszcze raz na rower wyskoczyłem i to w towarzystwie mojej Asi. Trochę po Wrześni pokręciliśmy i wrócilismy do domu.