O wyścigu na Debówcu dowiedziałem się droga pantoflową i zastanawialem sie czy wziac udział w tym wyścigu. Namowiłem kumpla z pracy, zeby chociaż kopnąć i pokibicować zawodnikom. Generalnie balem sie o swoje zdrowie a i tez nie mialem zielonego pojecia o wyscigach MTB.

Z samego rana pogoda byla dosc niepewna ale skoro umowilem sie z Herbertem na spotkanie, to nie mozna sie z tego wycofać - Asia poczatkowo miala jechac ze mna ale stwierdzila ze dojedzie autem. I tak oto przez Winiary dojechalem na miejsce spotkania nieopodal Dębówca, gdzie czekalem za Herberem a zdązyla wyprzedzić mnie grupa gnieznieskich bikerów.

Photosphere

Herbert wkrótce dojechał i wspólnie doknalismy rekonesansu terenowego, analizujac pulapki, na jakie mozna bylo nadziać. a potem szukaliśmy miejsca zbiorki i biura organizatorów - tutaj kiepsko oznaczone było :/

Na miejscu były prawie cały gnieźnienski oddział, chwile pozniej dojechał team Aneta-Sebek, brakowalo jedynie mojej Asi ale dala znac ze jedzie tutaj. W miedczyasie pozdejmowalem z roweru wszystkie zbedne akcesorium, dokreciłem kierownice (potem okazalo sie ze za mocno :D) i trzeba bylo czekać. caly czas przybywali nowi zawodnicy i po plakietkach z numerami mozna było zorientować się, która kategoria jest najbardzie obstawiona
2">
Asia pojaila sie, odebrala plecak i trzymala kciuki. Ustawilismy na starcie i czekalismy na sygnal - wspolny start trzech grup: Kobiety, Amatorzy i Sport.
Ruszyliśmy niemrawo, dookoła wiara i nie było jak wyprzedzić. Cały czas czekałem na moment wystrzału ale wciąż byłem blokowany, siędząc komuś na kole. I jest, był prześwit w grupie, który wykorzystałem w 100%. I zacząłem gonić grupę pościgową, mijając kolejnych. Lewa Prawa... zakręt, polykałem po kolei innych.
Pierwsze okrążenie pokonalem bez większych problemów ale drugie rozpoczalem z malym problemem - moja wina bo jechalem na bezdechu :/ - szybko o nim zapomnialem i lecialem po swoje. Na osatnich metrach minalem kolegę, który topil sięw piasku i dojechalem do mety... A tam czekał Marcin, który dojechał pierwszy a drugim .... byłem.... JA. Coż za niespodzianka była :D a trzecie pudlo należało do Sebka, którego wyprzedziłem przy pierwszym okrązeniu.
Byłem zaskoczony całą sytuacją, bo przecież miałem jechać na spokojnie ;]. Wracamy do bazy, gdzie czeka na Nas ciepły napój i pyszne ciasta, przygotowane przez GKKG. Chwile pozniej nastąpila ceremonia wreczenia nagród. I tak, pierwsze pudlo wśród Kobiet nalezało do Anetki, w grupie amatorów wszystkie pudla należały do BSowiczów a sportowej do Tomka Wachowiaka, Szymona Matuszaka i Dawida Marosza.

Powrót do Gniezna nastąpił w towarzystwie ekipy BS. O samym rajdzie można wypowiadać się w superlatywach, bowiem organizacyjnie wypadł niezwykle dobrze, wręcz w rodzinnej astmosferze, gdzie liczyła się dobra zabawa. W przyszłym roku będzie 18. wyścig, więc kto wie, czy nie pojadę w grupie sportowej? Pokaż trasę GPS

---

Musiałem wrócić do Wrześni, to też Asia zaproponowała zebyśmy jechali rowerami - w koncu była na siebie zła, ze nei pojechala ze mna na Dębówiec. I tak oto, przez Czerniejewo i Neklę dojechalismy do celu. Raczej spokojnym tempem, wiatr trochę przezkadzał ale bez większych przygód.

świetne podsumowanie weekendu :)

Od samego rana kusiła mnie piękna pogoda oraz propozycja Uziela, który wraz z poznańskimi koleżankami jechał w stronę Skorzęcina. Po odbębnieniu domowych obowiązkow, szybko przebalem sie na rower i szybkim tempem udałem się w stronę Witkowa.

Skontaktowałem sie z Asią a potem z Uzielem, po czym udałem sie w stronę Skorzecina. W Kamionce obok odnowionego wiatraka pojawił się okazjonalny plac zabaw z informacjami o zabytkach w gminie Witkowo. Trzeba przyznać, ze bardzo fajnie rozwiązali problem samotności zabytku, jakim jest ów odnowiony wiatrak

W Skorzęcinie pusto, szybko znalazłem Gości i pogadąłem z nimi. Po dłuższej chwili rozjechalismy w swoje strony.
.
Trasa była niemalze taka sama jak ta z niedzieli sprzed 2 tygodni.

W Trzemesznie dołaczylem do dziewczyny i jej przyjaciółki, razem w trójkę wracamy przez Kozłowo i Wełnicę do Gniezna.

Potrzebowalem odreagować po minionym weekendzie, który spedziłem z dala od roweru ale równie ciekawie. Po załatwieniu formalności związanych z rejestracją autka, skoczyłem na rower  ale nie wiedziałem w którą stronę uderzyć. Więc poleciałem przez siebie - dosłownie przez pola - w stronę Winnej Góry. 

Myślałem o dojezdzie do Orzechowa ale było ciut za późno i postawiłem na zwiedzanie bliskiej okolicy - równie ciekawej i pięknej.

Spojrzenie na Miłosław

Chwilę później wyczaiłem kolonię czarnych czapli 


O tej porze mnóstwo ptaków organizuje sejmiki w okolicach Miłosławia, gdzie jest mnóstwo prywatnych stawów.

A tak wygląda droga do Winnej Góry od strony Białego Piątkowa. Przekroczyłem DK11/15 i poleciałem do lasu, by uniknąć ruchu ciężarówek. I tak przez Bugaj dotarłem do Miłosławia, gdzie odwiedziłem starego dobrego znajomego - Julka. 





Po opuszczeniu Miłosławia udałem się do Wrześni, jadąc przez Biechowo i Kaczanowo, na spotkanie z Uzielem. Docelowo miał być Skorzęcin ale musiałem zmienić plany i w sumie obaj zrobiliśmy małe kółko. 



Niestety dość szybko zapada zmrok, robi się zimno... Jesień pełną gębą. 

Ostatnio nie mam czasu na kręcenie, choćby dlatego ze szybciej zapada noc i bywaja chlodniejsze dni. Ale tym razem pogoda laskawa, wiec w koncu wyskoczylem gdzies na caly dzien. Celem bylo Trzemeszno i punkt widokowy w Dusznie.
Na krotko przed wyjazdem dokonalem szybkiego przegladu technicznego i zdazylem spotkac Uziela, ktory zmierzal w przeciwnym kierunku. Po krotkim spotkaniu, wyruszylem okrezna droga do Trzemeszna. Najpierw bocznymi drozkami udalem sie w strone Slupcy, mijajac po drodze Gozdowo, Graboszewo i Skarboszewo. Bedac w Slupcy obralem kierunek w strone Giewartowa i zauwazylem, ze w koncu zakonczyli remont sciezek rowerowych i pieszorowerowych- ciekawa sprawa ale nie, nie podoba mi sie ta idea jednoczenia piszych i rowerzystow.

Mijam po drodze pojedynszych rowerzystow i do samego Kochowa nudy na drodze, choc swietnie sie jechalo. Skrecilem zas na trase wokol Powidzkiego jeziora i przez Polanowo zmierzalem w strone Powidza.

Na poczatku Powidza skrecilem na dzika plaze i ku mojemu zaskoczeniu ujawnila sie calkiem przyzwoita promenada, prowadzaca w strone Lazienek. Kurcze, calkiem fajny kacik na odpoczynek, tym bardzie ze bylo bardzo cieplo i przyjemnie.

Zrobiwszy odpoczynek, smignalem dalej przez Powidz i na wlocie do Przybrodzina skrecilem w strone Wylatkowa - ot standardowy szutrowy odcinek w strone Skorzecina . Tutaj natęzenie rowerzystow i fanow jazdy konnej wyraznie wzrasta - tylko szkoda, ze mozna nadziac na konskie lajna. Za Wylatkowem na krzyzowce obralem kierunek polnocny czyli w strone jeziora Skubarczewskiego i dalej calkiem fajnym asfaltem jade na Trzemezno.

Musze przyznac, ze okolice jeziora Ostrowickiego sa ciekawe i warte zainteresowania a co najwazniejsze droga jest przebiega wzdluz brzegu owego jeziora. I tak trafilem do Trzemeszna, gdzie zalapalem sie na obiadek u A.
Kolejnym celem mial byc punkt widokowy w Dusznie ale niestety z przyczyn niezaleznych od Nas musielismy przelozyc na kolejny raz.Za to zrobilismy kolko i z powrotem trafilismy do Trzema. Chwile pozniej udalem sie do domu samootnie w trakcie zachodu slonca. Niestety nie bylo za cieplo i trzeba bylo stopniowo ubierac sie. Kolejna setka za mna
Pokaż trasę GPS

Sobotnie popołudnie spędziłem na rowerze, w końcu tak piękna pogoda była, ze nie można było odmówić. I w drodze spotkałem nowopoznanego fana szosówki z okolic, wiec wybraliśmy sie na wspólny objazd po okolicy. I trafilśmy do Giecza, jadąc od strony Wrześni i Nekli. 


Rozstaliśmy się w Gieczu a dalej pognałem w stronę Środy Wlkp. A potem drogą średzką w stronę Wrześni, która była dużo spokojniejsza niż rok temu - a to efekt budowy VW. 

---

Tak, jak zapowiedziałem  w poprzedniej notatce, w końcu zainwestowałem w napęd i nie zawiodłem się. Wielki udział w poszukiwaniu osprzetu miał Uziel, któremu dziękuję jeszcze raz. 
I tak, do zmiany

• korba Shimano M371 44/32/22T na kwadracie => Korba z octalinkiem FC M430 44/32/22T
• kaseta Altus HG30-9 11-34T) =>  Deore11-34 HG50
• Łańcuch HG53 (nowy)

Tak było:

Od samego rana do pracy - piękny ale rześki i chłodny poranek - tak to lubię do pracy jezdzić:) po pracy krótkie spotkanie z Asią by potem smigać w stronę domu. W Pawłowie spotykam Marcina i chwilę rozmawiamy o pierdołach - wówczas zauważyłem, ze akumulatorki w nowej latarce padły. szybciutko do sklepu po zastępcze alkaliczne baterie. A dalej przez Czerniejewo i Nekle do domu. Ot standardowa trasa, tyle ze finisz nastepuja w ciemnosciach ;( - znaki jesieni. 




To tyle z rowerowego tygodnia, bowiem w najbliższym czasie zamierzam skupićsię na zmianie napędu, który woła o pomstwę do nieba. niby przejechane 8200km ale... zawsze coś. 

Niedziela od samego rana zachęcała do całodziennej wycieczki rowerowej ale jak zwykle nie chciało mi się tak wcześniej wygramolić z wyra. Nie zastanawialem sie nad kierunkiem jazdy, bowiem z Asią ustaliłem kiedyś na Gołąbki i to trzeba było zrealizować jeszcze w tym miesiącu, choć trzeba przyznać, ze za oknem szalał niezły wmordewind - troszkę mnie zmartwił  ale my nie damy rady? Nieco wolniejszy dojazd do Wrześni i dalej w stronę Trzemeszna przez Witkowo jadę z Uzielem, gdzie czeka na nas obiadek ugotowany przez Asię ;-).



Po ponad godzinnej sielance wyruszyliśmy w stronę dzisiejszego celu czyli Gołąbek . Wmordewind swoje a my swoje i dojechaliśmy w dobrym tempie i na polance chwile posiedzieliśmy.









Czas nas gonił, więc lecieliśmy dalej. Tym razem przez Palędzie Dolne i Ławki (czyli skrawek Kujawsko-Pomorskiego województwa ;-). I tu taka ciekawostka: w Ławkach urodził się Hipolit Cegielski ale niestety wejść na teren nie mogliśmy, gdyż był w prywatnych rękach. 

 

I tak do Trzemeszna dojechaliśmy od Kruchowa i od razu wtryniliśmy na pobliski festyn parafialny - Asia podstawiła ciacho. Z Uzielem żegnamy się na rozjedzie w stronę Witkowa i we dwójkę wracamy do domu Asi.


Ostatecznie do Gniezna wracam sam ale z muzyką w uszach i nową latarką na kierownicy. 

Ot wieczorne pomykanie po okolicach z testem  nowej lampki w roli głównej. Sigma Lightster 

Podobnie jak wczoraj, poranek był boski ze radośnie jechało się do pracy - raptem 5km było. A po pracy - niemalże standard - kompletna zmiana pogody, szare i ciężkie chmury. Zwątpiłem czy mam wracać na kołach do domu czy jednak zostać u A.... Zdecydowalem sie na pierwszą opcję. 

Na trasie Czerniejewo - Nekla zauważyłem stos tirów, stojących na poboczu na światłach awaryjnych. Nie byloby w tym nic dziwnego gdyby nie fakt, ze nielegalnie potraktowali publiczną drogę jako miejsce do ładowania burakó na wannę, stwarzając przy tym zagrozenia dla pozostałych uczestników ruchu drogowego (o dziwo było sporo). Aby rozwiać wątpliwości zadzwoniłem na 112, by przyjechali zweryfikować ów zagrożenie. Im bliżej domu, tym coraz gorzej z widocznością, zmagałem się z wiatrem i coraz mocniejszym opadem deszczu. 

No i trzeba w koncu wyremontować napęd .... 

Od samego rana było dość pogodnie, zatem nie mogłem odmówić sobie przyjemności jazdy rowerem do Pracy. Wiem, jestem dziwny ale przynajmniej mogę dotlenić mózgownicę co przeklada na większą efektywność w pracy. Zamiast DK15, pojechałem starą sprawdzoną trasą bo przez Grzybowo i Niechanowo, tyle ze musiałem wcześniej wyjechać - w zamian miałem totalny spokój na drodze. 

Po pracy nastąpiła zmiana pogody, zamiast słońca ujrzałem chmury z której zaczęło kapać, w ogóle było dość chłodno.... Więc z A z wiele nie pojezdziłem :/