Od samego rana słoneczko zachęcało do rowerowania ale niestety nawał obowiązków okołodomowych sprawił, ze musiałem nieco zmodować plan na dziś Jak to mówią, nie ma złego, co by na dobre nie wyszło, bowiem trochę pouporządkowałem swoją rowerownię i wreszcie zająłem się wymianą kółek i okładzin do hamulców. Z tymi okładzinami to jest taki feler, ze są dużo za grube i muszę jeszcze trochę pomęczyć z szczękami ale to sobie zostawiłem na inny dzień. 

No i wreszcie wyskoczylem na objazd po okolicznych lasach i pagórkach ale kilka minut później dostrzegam granatowe i kłębiaste chmury, prognozujące deszcz a nawet burze. Wiedziałem, ze daleko nie ma co odjechać. - szit. 


No to pozostało pokręcić po lesie czerniejewskim i pilnować chmur. 
Dojechałem do Marzenina i stwiedziłem, ze skracam drogę na Wrześnię. Zatrzymałem się na rynku, gdzie chwilę czasu spędzilem na rozmowie telefonicznej a potem mała niespodzianka, bo zjawiła się ekipa znajomych. Sielankę przerwały krople deszczu i musiałem zwinąć do domu. Na wylocie z Wrześni dostrzegam błyski, czym prędzej podkręcam tempo ale niestety delikatnie zmokłem :/

Leniwy piątkowy wieczór postanowiliśmy spożytkować rowerowo. I ruszyliśmy tradycjnie przez miasto, by objechać okolice Gniezna - odwrotnie, bo przez Osiniec i Lubochnię. Było znacznie cieplej  :) 

Po kilku dniach znalazłem czas, aby zając się oszacowaniem ewentualnych szkód i serwisem po tegorocznej majówce. Okazało się, ze klocki z tylnej szczęki krzywo się starły i lada chwila będa wymagać wymiany i wreszcie kółka od przerzutek trza zmienić -  ostre ząbki.

Był problem z dostepnością okładzin do Hayes Dino Sport ale na szczęście znalazłem jeden sklep, gdzie zamówiłem sobie dwuskładnikowe organiczono spiekane Accenta. Jak będą się sprawować, to czas pokaże. Tymczasem weekend przed nami, niby pogodnie ale może być deszczowo. Do zamówienia dorzuciłem jeszcze kółka Tacx z maszynowymi łożyskami - ciekawe co to za ustrojstwo. 

No i te wybory. 

Wracając do majówki, to muszę przyznać ze moje opony Saguaro dały radę. I szkoda ze tak szybko się skończyło - zajrzyjcie

Początkowo w planach była wycieczka do Karpacza, zaliczając po drodze Karkonoskie Regle (trasa ER-2), to kumpel namówił mnie na Singltreka. I tak wlasnie wyszło - opis na głównym blogu.


Pokaż trasę GPS

Od samego rana zapowiadał się piękny ale i chłodny dzień na szlaku. Niestety wyruszyliśmy w samo południe  ale i to miało swój urok, bowiem mogliśmy pożegnać się z górami tuż po zachodzie słońca. Mieliśmy szczęście, że tego dnia były bardzo dobre warunki pogodowe, z przepięknymi panoramami czeskich gór Izerskich. 

Jeśli chodzi o trasę, to była niemalże taka sama jak ta z zeszłego roku, tyle ze ją przejechaliśmy odwrotnie bez karkonoskiego etapu ER-2. 

Resztę ze zdjęciami znajdziecie na moim głównym blogu. 

Pokaż trasę GPS

Pierwsze plany odnośnie majówki pojawiły się już w lutym ale dopiero w marcu można było dograć szczegóły. Liczyłem na spore zainteresowanie ale chęc wyraził kumpel z pracy oraz@Kubolsky, który ostatecznie zrezygnował w ostatniej chwili. Na szczęście na ostatni gwizdek dołacza znajomy spod Wrocławia ze swoim kumplem, którzy w ciągu 30 minut zdecydowali na tegoroczną majówkę.
Jako noclegownię wybraliśmy malowniczą Szklarską Porębę, gdzie znaleźliśmy dość fajną miejscówkę obok centrum. Wpradzie miałem okazję być w zeszłym roku ale to było aby przelotem. Tym razem było inaczej i wiem, ze wkrótce wróce do Szklarskiej z dziewczyną - niekocznie z rowerami ale kto to wie ;-)
Tak czy siak w podróży do Szklarskiej mieliśmy dość mieszane uczucia, bo nie dość ze było chłodno, to jeszcze były ogromne ulewy, spowalniające naszą jazdę. Ale na szczęście pogoda późnym popołudniem wypogodziła się, więc zdecydowaliśmy się na mały rozjazd po okolicy. MIejscem docelowym była nieczynna kopalnia kwarcu Stanisław - gdzie byłem już wcześnie ale dojazd był zupełnie inny.







Powrót przed 20, tuż po zachodzie słońca. :)
Zamiast planowanych 50 km, było prawie 35, co i tak wiele jak na późną porę i pierwszy raz z taką ekipą.

Pokaż trasę GPS

Mimo późnej pory, postanowiłem wyskoczyć na małą rundkę po okolicy a w dodatku pobawić się kamerką, którą zanabyłem za poleceniem Uziela. Wyszło dość zacnie ale całość psuje cholerny datownik i nie nadaje do publikacji

Relaks po pracy w towarzystwie mojej Asi i niestety wciąż wietrznie. Wprawdzie wieczorem wiatr ustał to jednak chłód zrobił swoje

W przeciwieństwie do poprzedniego sobotniego dnia, pogoda znacznie się poprawiła ale wciąż jest problem z cholernym wiatrem i niestety nie wiem, jak się cholera ubrać. Ten kwiecień to ostro w kości daje, prawda?
Planowałem wczesniej wstać ale niestety, nie udało się. Otrzymałem powiadomienie, że Uziel jest w trasie, więc pozostało mi wyruszyć gdzieś solo. Pierwsza myśl, to .. Lasy Czerniejewskie, zwłaszcza Babskie Jeziora w poszukiwaniu ciekawych singletracków. Koronnym argumentem była ucieczka przed *wmordewindem..
Ubrałem się na długo, mimo ze stacja pogodowa, której jeden z mierników był w słońcu, wskazywała prawie 20*C. Poza terenem zabudowanym nie było tak ciepło, w końcu do samej Nekli było idealnie pod wiatr.

Wreszczie znalazłem się na skraju czerniejewskiego lasu, nieopodal Nekielki, wiejską osadą wielkomiejskich właścicieli. Nic dziwnego, że poewangelicki kościółek przyciąga wielu znanych artystów. Ba, nawet własny dziennki mają ;-)

Nic tu po mnie, pędzę dalej w stronę dzisiejszego celu - jeziora Baba. Na miejscu postanowilem odpoczać, obserwując budzącą się do życia naturę, czysta woda w jeziorku i mało ludzi.




No i w koncu lece objechać jeziora Baba i Cyganek, wg. segmentu, znalezionego na Strava. Po drodze mijam ludków, no i wreszcie trafiam powazną przeszkodę w postaci braku mostku nad kanałem łączącym wspomniane jeziorka.

Opcja z przeskoczeniem nie wchodziła w grę ;-) I tak brzegiem j.Baby zrobiłem pierwsza rundkę - nie obyło się bez przeszkód z krzakami, badylami.
Ruszyłem i na drugą rundkę z ominięciem felernego kanału i nieco z większym tempem ale i ta rundka nie wyszła. Ludzie szwędali na trasie i wyszła kupa ale z małą dawką adrenaliny - o mało bym nie spadł do wody ;-)
Na mecie drugiego okrążenia obserwowałem małżeństwo ze sporym psi stadem, w większości bawiącej się z aportowaniem i wyciąganiem patyków z jeziora. Byłem pełen podziwu dla nich, bo opieka nad nimi to nielada wyzwanie.

Tymczasem pogoda zaczęła się psuć, więcej granatowych chmur i coraz mniej słońca. Czyzby okienko deszczowe, przewidziane w prognozie pogody, miało się sprawdzić? No nic, to sygnał, zeby stąd ruszyć.
Nie pamiętam, kiedy ostatni raz byłem nad babskimi jeziorami - chyba tuż przed wyjazdem na majówkę. Wtedy też wiał wmordewind - przypadek? Nie sadzę.
Korzystając z osłony przed wiatrem, jaką zapewniał las, postanowiłem wyżyć się na długiej prostej w stronę Psar Wielkich - oczywiście utworzyłem segment, przy okazji zgarnąłem KOMa na prostej za Marzelewem. Wyjechałem z lasu gdzieś pomiędzy Psarami a Podstolicami i nagle usłyszałem regularną strzelaninę. Nie powiem, przestraszyłem się huków, z myślą ze sa jakieś polowania - zapomnialem, ze w pobliżu jest strzelnica LOKu i bractwo kurkowe zorganizowało sobie strzelaninę ;).



I dalej przez Opatówko i Wrześnię do domu. Zdecdyowanie udane popołudnie.

ps: filmiki wkrótce pojawią się tutaj ;-) 

Pokaż trasę GPS

Niby pogoda od samego rana była taka se, to im bliżej południa, tym coraz co gorzej - deszczyk z gradem. Potem słoneczko i znów powtóreczka. I tak co jakiś czas.

Co by zrobić, zeby wrócić do domu. Mogłem poprosić Asię o podwóżkę do domu ale widząc poprawę pogody przez dłuższy czas, uparłem się ze wrócę rowerem. I co i co?  Na wylocie z Gniezna znów padało. Mimo niekorzystnych warunków pogodowych, jechalo się świetnie, wręcz szybko. 

Przystanąłem na wrzesińskim rynku  ze względu na kończącą się akcję "Motoserce". Więcej szczegółow znajdziecie na stronie Nowej Wrześni.